Hoe Tholen het decor werd van de landelijke finale brandweerwedstrijden
Een finale met een gouden rand
Wat begon als een ambitieus idee aan de vergadertafel, groeide uit tot een landelijke brandweerfinale waar maanden voorbereiding, tientallen vrijwilligers en een spectaculair scenario samenkwamen. Voor de vrijwilligers van Brandweer Tholen werd het een dag om niet snel te vergeten. In dit interview vertelt vrijwilliger Jaco namens zijn ploeg over hoe ze samen deze dag hebben neergezet.
Om nooit te vergeten
Twee jaar geleden ontstond het idee. Binnen de brandweerorganisatie werd gekeken welke wedstrijden in de toekomst nog vrij waren om te organiseren. De landelijke finale in de klasse 112 voor 2026 bleek nog beschikbaar. "Op sommige locaties zijn wedstrijden al tot 2030 vastgelegd," vertelt Jacco. "Dus toen we zagen dat deze finale nog openstond, hebben we meteen contact gelegd. Het was al langer een wens om zo'n grote wedstrijd eens naar Tholen te halen."
Een werkgroep van oefenleiders werd samengesteld en al snel volgden de eerste brainstormsessies. Daarbij stond één vraag centraal: hoe maak je een scenario dat een landelijke finale waardig is? "Bij een provinciale wedstrijd moet het scenario al uitdagend zijn, maar voor een finale moet je echt een stap verder gaan. Hier komen de negen beste ploegen van Nederland naartoe. Dan moet het niveau simpelweg hoger liggen. In overleg met de Zeeuwse coördinatoren van het ABWC hebben we een definitief scenario samengesteld."
Een viskotter in brand
Een scenario vol uitdagingen
Voor de werkgroep waren er al vroeg twee harde eisen voor het scenario. "Het moest in of rond Tholen plaatsvinden én het moest publieksvriendelijk zijn. Je weet nooit hoeveel mensen erop afkomen, dus het moest voor bezoekers ook interessant zijn om naar te kijken. Die zoektocht leidde naar een werf aan het water waar ook voldoende plek was voor het publiek.
Daar werd een scenario opgebouwd waarin vrijwel alle specialismen die brandweer Tholen heeft samenkwamen. Een van de vrijwilligers vertelt wat het scenario inhield.“Tijdens reparatiewerkzaamheden aan een visserskotter vliegen vonken van een slijptol in een kist met visnetten. Er ontstaat brand, meerdere gasflessen worden aangestraald en een van de gasflessen belandt op de kade. Door de schrik slaat een medewerker overboord. Een collega springt hem achterna en raakt onder water buiten bewustzijn. Tegelijkertijd zijn er werkzaamheden op de kade met een kraan, de machinist schrikt van de explosie waarna hij een verkeerde handeling uitvoert waarbij een medewerker onder boot terecht komt die in banden van de kraan hangt”.
Een uitdagend scenario, finale waardig voor de negen beste ploegen van Nederland.
"Het mooie aan dit scenario was dat er voortdurend nieuwe ontwikkelingen waren. De ploegen moesten blijven schakelen. Dat maakte het echt finalewaardig."
Oefenen op het oefenen
Voordat de eerste wedstrijdploeg arriveerde, was het scenario al talloze keren getest. "We hebben het zelf in kleine blokken doorgespeeld om te kijken of alles uitvoerbaar was en of het binnen de tijd kon. Ook het landelijke wedstrijdorgaan keek meerdere keren mee."
Zelfs het voorspelen van het scenario werd zorgvuldig voorbereid. Dat gebeurt altijd bij wedstrijden. Die eer was aan een ploeg uit Zuid Holland. "We hadden ook de eer om een duo van de politie en een duo van de ambulance aan te laten sluiten. Zij waren beschikbaar voor elke wedstrijdploeg. Dat is ook een eis. Iedereen moet onder exact dezelfde omstandigheden spelen. De collega hulpdiensten hebben zelf ook eigen oefendoelen. Dat is mooi meegenomen!”.
Slapeloze nachten
Waar een reguliere brandweerwedstrijd doorgaans al veel organisatie vraagt, lag de lat voor deze finale een stuk hoger. Bijna zestig mensen waren betrokken bij de voorbereiding en uitvoering.
Van ensceneringsmiddelen tot horeca, van figuranten tot specialistische eenheden: overal moest over worden nagedacht."Bij een finale probeer je echt dat extra stapje te zetten. Alles moet kloppen. We hadden bijvoorbeeld belangrijke ensceneringsmaterialen dubbel uitgevoerd voor het geval er iets zou uitvallen."De avond voor de wedstrijd liep de werkgroep nog één keer alles na. "We hebben minimaal geslapen”, wordt lachend verteld. “Het was echt spannend. We bleven onszelf afvragen: hebben we echt overal aan gedacht? Ondanks dat we die avond daarvoor nog alles hebben getest."
Die spanning verdween direct toen de eerste ploeg het scenario had afgerond. "Toen alles werkte zoals bedacht en we binnen de planning bleven, viel er echt een last van onze schouders. Toen wisten we: we zijn er klaar voor."
Details maken het verschil
De wedstrijd begon voor de deelnemende ploegen met een relatief eenvoudige melding: een persoon te water. Gealarmeerd omdat de eerste tankautospuit geen volledige bezetting had. Deze bezetting bestond overigens uit een bevelvoerder en chauffeur van de post Tholen en 2 jeugdbrandweerleden van Jeugdbrandweer Team Sint Philipsland.
Duikers, ambulance-eenheden, politie, een officier van dienst en een hulpverleningsteam werden gedurende het scenario ingezet. Via een digitaal systeem, de DBK viewer, kregen de bevelvoerders voortdurend nieuwe informatie aangeleverd. Daarbij zat het verschil vaak in de details."Neem die gasfles die naast de kotter lag. Sommige ploegen hielden netjes afstand en gingen eerst informatie verzamelen. Andere deelnemers gingen direct handelen. Dat soort keuzes bepalen uiteindelijk de score."
Volgens de werkgroep lagen de deelnemende ploegen bijzonder dicht bij elkaar."Het niveau was echt hoog. Het ging uiteindelijk om kleine verschillen. Bijvoorbeeld of de boot die onder de kraan hing wel of niet werd gestabiliseerd”.
Complimenten uit het hele land
De reacties van deelnemers en jury waren na afloop bijzonder positief."Vooral over het scenario kregen we veel complimenten", vertelt Jacco namens zijn ploeg. "De wedstrijdploegen vonden het uitdagend, realistisch en vol schakelmomenten. Dat was natuurlijk geweldig om te horen."
Ook de samenwerking met de eigenaar van de werf verliep uitstekend. Die stelde het terrein beschikbaar waardoor het scenario precies kon worden opgebouwd zoals de organisatie dat voor ogen had. "We waren daar gelukkig snel uit. We hadden een back-upscenario achter de hand, maar uiteindelijk konden we alles realiseren zoals we hadden bedacht."
Een dag met een gouden randje
Wanneer de werkgroep terugkijkt op de finale overheerst vooral trots. "Het was echt een dag met een gouden randje. Iedereen heeft zijn stinkende best gedaan om er iets moois van te maken. Als je dan ziet hoe alles samenkomt, daar zijn we ontzettend trots op."
Misschien nog wel mooier was de reactie van een collega aan het einde van de dag. "Die zei spontaan: ik ben besmet met het wedstrijdvirus. Volgend jaar schrijven we onszelf in om mee te doen."
Uiteindelijk ging Brandweerpost Vlijmen ervandoor met de winst. Met maar 20 puntenverschil op Brandweer Asperen. Kijk voor de volledige uitslag op www.abwc.nl. Grote dank aan Tholen voor het organiseren van deze bijzondere finale. En natuurlijk Gert en Patrick die zich elk jaar inzetten als coördinator van de wedstrijden.